Anatomia i biomechanika
Artykulacja ma sens kliniczny tylko wtedy, gdy zostanie osadzona w anatomii stawu, mięśni i ruchu żuchwy.
Układ stomatognatyczny jako system czynnościowy
Układ stomatognatyczny jest zintegrowanym systemem obejmującym zęby, przyzębie, stawy skroniowo-żuchwowe, mięśnie żucia, więzadła oraz sterowanie nerwowo-mięśniowe. Analiza artykulacji musi uwzględniać cały ten układ, a nie tylko powierzchnie zwarciowe.
Staw skroniowo-żuchwowy
TMJ jest stawem parzystym i funkcjonalnie sprzężonym. Pracuje jednocześnie po obu stronach i łączy komponentę zawiasową ze ślizgową. Oznacza to, że każdy model uproszczony trzeba traktować jedynie jako przybliżenie rzeczywistego ruchu.
Mięśnie żucia
Mięśnie nie są biernym wykonawcą planu zwarciowego. Stabilizują, kompensują, adaptują i zmieniają tor ruchu. Wzorzec żucia nigdy nie jest wyłącznie efektem kształtu guzków i bruzd.
Determinanty ruchu żuchwy
- Tylne determinanty: stawy skroniowo-żuchwowe i ich geometria.
- Przednie determinanty: zęby przednie i prowadzenie.
- Pośrednie determinanty: kształt zębów bocznych, wysokość guzków, płaszczyzna okluzyjna i adaptacja mięśniowa.